Σεμινάριο Τμήματος ΧΜ 2025-Δρ. Δημήτρης Μισιρλής, (Ιnstitute for Molecular Systems Engineering and Advanced Materials (IMSEAM), University of Heidelberg, Max-Planck-Institute for Medical Research, Heidelberg, Germany)

Τίτλος Παρουσίασης: Σχεδιασμός και μηχανική αλληλεπιδράσεων κυττάρων-περιβάλλοντος: από νανο-βιοϋλικά ως τρισδιάστατα ικριώματα για κύτταρα, οργανοειδή και ιστούς.
Κατηγορία Συμβάντος: Πρόγραμμα Σεμιναρίων Τμήματος Χημικών Μηχανικών (Webinars)
Ονοματεπώνυμο Ομιλητή: Δρ. Δημήτρης Μισιρλής
Προέλευση Ομιλητή (Affiliation): Ιnstitute for Molecular Systems Engineering and Advanced Materials (IMSEAM), University of Heidelberg, Max-Planck-Institute for Medical Research, Heidelberg, Germany
Αίθουσα: Αποκλειστικά μέσω Διαδικτυακής μετάδοσης
Ημερομηνία: Τετ, 17 Δεκ 2025, Ώρα: 15:45 - 16:30
Παρουσίαση αποκλειστικά μέσω διαδικτυακής μετάδοσης (Webinar Only)
Διεύθυνση Διαδικτυακής Μετάδοσης: Meeting ID: 936 8390 9075, Passcode: 033700
Περίληψη

Σε αυτήν την ομιλία, θα παρουσιάσω συνοπτικά τις συνεισφορές μου στον τομέα του σχεδιασμού (νανο)βιοϋλικών, των αλληλεπιδράσεων κυττάρου-περιβάλλοντος και της κυτταρικής μηχανο-βιολογίας. Στη συνέχεια, θα παρουσιάσω με περισσότερες λεπτομέρειες δύο τρέχοντα ερευνητικά έργα που ασχολούνται με 1) την χορήγηση φαρμάκων στον αμφιβληστροειδή χιτώνα και 2) την διέγερση κυττάρων με υπέρηχους. Θα ολοκληρώσω με μια επισκόπηση των μελλοντικών μου σχεδίων που περιλαμβάνουν την χρήση υπερήχων για εφαρμογες σε οργανοειδή/ιστοτεχνολογία και την μεταφορά νανο-βιοϋλικών σε ιστούς.

Σύντομο Βιογραφικό Ομιλητή

Ο Δρ. Δημήτρης Μισιρλής απέκτησε το δίπλωμα Χημικού Μηχανικού από το Πανεπιστήμιο Πατρών το 2001 και στη συνέχεια ξεκίνησε το διδακτορικό του στην ομάδα του Καθηγητή J. Hubbell στο ETHZ στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα (D.Sc.) στον τομέα της χορήγησης φαρμάκων με τη βοήθεια νανοσωματιδίων το 2005 από το EPFL (Λωζάνη, Ελβετία), όπου η ομάδα μεταφέρθηκε το 2004. Το 2006, ο Δρ. Μισιρλής εντάχθηκε στην ομάδα του Καθηγητή M. Tirrell στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στη Σάντα Μπάρμπαρα (UCSB), όπου εργάστηκε σε συστήματα αυτοσυναρμολόγησης πεπτιδίων. Το 2009, μετακόμισε στο UC, Berkeley για 1 έτος. Του απονεμήθηκε η υποτροφία Marie Curie IF και η υποτροφία CellNetworks για να ενταχθεί στην ομάδα του Καθηγητή J. Spatz στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το 2010. Από το 2013 έως το 2022 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Max-Planck-Institute (MPI) for Intelligent Systems και αργότερα MPI for Medical Research ως ανεξάρτητος ερευνητής στο Cellular Biophysics Department. Η έρευνά του καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως ο σχεδιασμός βιοϋλικών, η μηχανοβιολογία και οι αλληλεπιδράσεις κυττάρου-υλικού. Από το 2023 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και στο MPI for Medical Research στην ομάδα του καθηγητή P. Fischer, όπου επιβλέπει έργα που στοχεύουν στην ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών στην κλινική πράξη.